Wyprawę w świat włóczykijów zaczniemy od najpopularniejszej odmiany, występującej w dużych miastach całego świata. Włóczykij, który czuje na barkach ciężar lat i nie jest w stanie dłużej wędrować niekiedy zatrzymuje się w końcu w jednym mieście, aby tam już pozostać. Przemierzanie świata zastąpione zostaje przez szwędanie się po ulicach w poszukiwaniu czegoś do jedzenia lub ciepłego kąta. Nie mogąc po staremu cieszyć się wolnością, stary włóczykij często rozpija się i stacza do rangi zwykłego ulicznego łazęgi. Z drugiej strony, włóczykij, który na stare lata woli pozostać przy naturze, może (jak się przypuszcza) zostać leśnym dziadkiem. Odkąd dwudziestoletnie imperium trawi trąd kryzysu, coraz częściej menelijami zostają osoby, które z wcześniej z włóczykijostwem nie miały nic wspólnego.
Specjalne przedmioty: Flaszka jakiegoś bełta, zniszczone ubranie, (może mieć broń i fujarkę z dawnych czasów, jeśli jeszcze nie sprzedał ich w lombardzie).
Specjalne umiejętności: Znajomość rynsztoków, śmietników, ciemnych zaułków, picie na umór, wiedza o szczurach.
Specjalne ułomności: Czystość, obywanie się bez flaszki, dłuższe przebywanie w zamkniętym pomieszczeniu.
