Mianem siedmiu cudów świata określa się siedem przykładów dzieł sztuki i szczytowych osiągnięć architektury, szczególnie cenionych przez starożytnych Greków. Najstarszy zachowany spis sporządził Antypater z Sydonu na przełomie IV i III wieku p.n.e.
Kanon doskonałości, na podstawie którego wyróżniano siedem cudów świata zmieniał się, ale najczęściej były to:
- Wielka Piramida
- Świątynia Artemidy w Efezie
- Kolos Rodyjski w Rodos
- Latarnia morska w Faros
- Wiszące ogrody Semiramidy w Babilonie
- Posąg Zeusa w Olimpii
- Mauzoleum w Halikarnasie
W przeszłości wśród cudów świata starożytnego wymieniano także:
- obronne mury Babilonu
- posąg Asklepiosa w Epidauros wyrzeźbiony przez Trasymedesa z Paros
- kolosy Memnona
Siedem cudów świata antycznego zainspirowało późniejsze pokolenia do sporządzania list rozmaitych atrakcji zarówno naturalnych jaki i stworzonych przez ludzi.
Do siedmiu cudów świata średniowiecznego zalicza się najczęściej:
- Jaskinia Dziesięciu Tysięcy Buddów
- Wielkie Zimbabwe
- Angkor Wat
- Krak des Chevaliers
- katedra w Salisbury
- Alhambra
- Tenochtitlan
Podobnie tworzy się zestawienia wybitnych współczesnych dokonań cywilizacji ludzkiej. Przykładowe współczesne “cuda świata” to:
- budynek opery w Sydney
- tunel pod kanałem La Manche
- Międzynarodowy Port Lotniczy Kansai w Japonii
- samolot pasażerski Concorde
- Wielka Tama w Asuanie
- budynek Sears Tower
- Centrum Lotów Kosmicznych imienia Johna F. Kennedy’ego